Διαφραγματοκήλες

Ποιά είναι η κλινική εικόνα της διαφραγματοκήλης

Πρόκειται για μια συχνή κατάσταση, η οποία εμφανίζεται σε μεγάλο ποσοστό ατόμων ηλικίας άνω των 50 ετών. Τα συμπτώματα εκδηλώνονται με διαφορετική ένταση και με διαφορετικό τρόπο σε κάθε ασθενή. Περιλαμβάνουν καύσος, οπισθοστερνικό πόνο, αναγωγές γαστρικού περιεχομένου, όξινες ερυγές και δυσκολία στην κατάποση. Οι ασθενείς με διαφραγματοκήλη παρουσιάζουν ένα κοινό χαρακτηριστικό. Τα συμπτώματα τους επιδεινώνονται κατά την κατάκλιση, ειδικά αν πριν από μικρό χρονικό διάστημα έχει προηγηθεί η λήψη τροφής.
Κάποιοι ασθενείς μπορεί να μην έχουν συμπτώματα οπότε και παραμένουν αδιάγνωστοι. Οι ασθενείς με μεγάλες διαφραγματοκήλες μπορεί να έχουν χρόνια αιμορραγία και να εμφανίσουν αναιμία. Ένας σπάνιος αλλά υπαρκτός κίνδυνος είναι η περίσφιξη της κήλης δηλαδή ο στραγγαλισμός εκείνου του κομματιού του στομάχου που βρίσκεται στο θώρακα, με αποτέλεσμα την ισχαιμία και τη νέκρωσή του. Πρόκειται για μια επικίνδυνη κατάσταση που απαιτεί άμεση ιατρική παρέμβαση.

Διάγνωση της διαφραγματοκήλης
Τα συμπτώματα του ασθενούς θα θέσουν την υπόνοια για την ύπαρξη της διαφραγματοκήλης. Περαιτέρω εξετάσεις απαιτούνται ωστόσο για να επιβεβαιωθεί η παρουσία της.
Σε αυτές περιλαμβάνεται η γαστροσκόπηση, δηλαδή η εισαγωγή ενός εύκαμπτου οπτικού εργαλείου από το στόμα στον οισοφάγο και το στομάχι. Με αυτό το εργαλείο, ο γιατρός μπορεί να δει το εσωτερικό του πεπτικού σωλήνα. Η εξέταση πραγματοποιείται με τοπική αναισθησία και πιθανόν με πρόσθετη καταστολή του ασθενούς με κάποιο ηρεμιστικό φάρμακο. Με τη μέθοδο αυτή μπορούν να αναδειχθούν ακόμη και μικρού μεγέθους διαφραγματοκήλες.
Μία άλλη μέθοδος με την οποία μπορεί να αναδειχθεί η παρουσία διαφραγματοκήλης είναι η ακτινολογική απεικόνιση. Η απλή ακτινογραφία θώρακα σε σπάνιες περιπτώσεις μπορεί να είναι χρήσιμη, καθώς απεικονίζεται η γαστρική φυσαλίδα δηλαδή ο αέρας του εσωτερικού του στομάχου μέσα στο θώρακα. Η μέθοδος που χρησιμοποιείται συνήθως είναι η ακτινολογική απεικόνιση μετά την κατάποση βαρίου, ενός σκιαγραφικού υλικού. Με αυτόν τον τρόπο απεικονίζεται ακτινολογικά ο πεπτικός σωλήνας και αποκαλύπτεται η διαφραγματοκήλη.

Θεραπεία
H θεραπεία μπορεί να είναι συντηρητική ή χειρουργική ανάλογα με τη βαρύτητα της κατάστασης.
Η συντηρητική θεραπεία περιλαμβάνει την αποφυγή της κατάκλισης αμέσως μετά το γεύμα και τη χρήση πολλών μαξιλαριών, την αποφυγή λιπαρών γευμάτων ή πολύ πικάντικων φαγητών, καθώς αυτά επιδεινώνουν την παλινδρόμηση, τη διακοπή του καπνίσματος και της κατάχρησης αλκοόλ για τον ίδιο λόγο και την απώλεια βάρους. Παράλληλα μπορούν να χορηγηθούν φάρμακα που μειώνουν τη γαστρική οξύτητα και προστατεύουν το εσωτερικό του στομάχου.
Η χειρουργική αντιμετώπιση προσφέρει μια οριστική αντιμετώπιση του προβλήματος της διαφραγματοκήλης με ποσοστά επιτυχίας γύρω στο 70%.

Δημοφιλέστερα

Σχετικά Άρθρα

Δεν είναι σπάνιες οι περιπτώσεις που ο καρκίνος του πνεύμονα συνοδεύεται από παρουσία μεγάλης ποσότητας …